BURAKI BURACZKI i to co z nich...

   

   Wzmianki dotyczące buraków znaleziono w pismach babilońskich z około 2000 lat p.n.e. Wtedy już znano lecznicze właściwości liści z buraka. Do nas przybył z Bliskiego Wschodu i doskonale służy mu polski klimat.
    Burak to od dawna bardzo popularne warzywo w kuchni polskiej. Czy jednak oprócz smaku doceniamy jego zdrowotne właściwości?  A warto, ponieważ ich  lista  jest długa.
    W czerwonych bulwach znajdują się  witaminy C i B. Obfitują w karoten , kwas foliowy, wapń, magnez, żelazo, potas, sód, lit, stront, kobalt – bez niego organizm nie może syntetyzować witaminy B 12, która razem z kwasem foliowym jest niezbędna w  procesie tworzenia czerwonych ciałek krwi. Już 200 gramów buraków zapewnia połowę dziennego zapotrzebowania na kwas foliowy.
  Buraki  zawierają też  betaninę, naturalny barwnik – E 162,  wspomagający pracę wątroby i nerek,  niszczącą wolne rodniki. Zawierają też dwa rzadkie metale: rubid i cez. Ten skład chemiczny ma bardzo duże znaczenie w zwalczaniu nowotworów. Dzięki niemu buraki mają też silne działanie zasadotwórcze.  
    Równowaga kwasowo-zasadowa organizmu jest warunkiem zdrowia. Spożywając buraki pod różną postacią doprowadzamy do tej równowagi. Niezależnie od tego czy przygotujemy je w postaci surowej czy poddane obróbce cieplnej, zachowują swoje właściwości odkwaszające.
    Czerwony kolor buraków pochodzi od antocyjanu, który działa leczniczo na nowotwory złośliwe. Jest to ten sam barwnik, który występuje w czerwonym winie. Czerwony barwnik unicestwia wolne rodniki, które uszkadzając DNA przyczyniają się do powstania nowotworów.

    Cennym składnikiem buraka jest też betaina, o właściwościach przeciwwirusowych i przeciwbakteryjnych , wraz z kwasem foliowym obniża w organizmie poziom homocysteiny - aminokwasu powstającego w procesie trawienia białek. Wysoki poziom homocysteiny, stanowi czynnik ryzyka rozwoju zmian miażdżycowych , chorób serca, udarów mózgu i zmian zakrzepowych. O jedzeniu buraków powinny zatem pamiętać osoby jedzące dużo mięsa, aby odkwasić organizm.
     Aby w pełni skorzystać z  bogactwa buraków, najlepiej pić surowy sok z buraków. Oczyszcza krew i pomaga w wydalaniu kwasu moczowego z organizmu, którego nadmiar może prowadzić do artretyzmu. Sok ten pobudza krążenie czterokrotnie zwiększając przyswajanie tlenu przez komórki.  Pomaga przy złej przemianie materii ze względu na dużą zawartość błonnika. Należy pić go dwa razy dziennie po pół szklanki, przed posiłkiem, może być rozcieńczony i połączony z sokiem z marchwi. Jeżeli jest świeżo przygotowany, należy odstawić go na kilkanaście minut.

    Już kilkadziesiąt lat temu naukowcy zauważyli, że stan chorych na raka przewodu pokarmowego lub pęcherza, poprawia się gdy piją 2 szklanki soku z surowych buraków dziennie. Dziś już wiadomo, że buraki wspomagają organizm po chemioterapii, niedokrwistości i anemii. Sok z buraków łagodzi też  przeziębienia i dolegliwości z nimi związane, przeciwdziałając rozwojowi bakterii chorobotwórczych.          

     Azotany obecne w soku z buraków podnoszą we krwi stężenie tlenku azotu regulującego ciśnienie. Co ciekawe, im wyższe ciśnienie, tym silniejsze działanie azotanów. Zaleca się picie soku z buraków w połączeniu z miodem 1:1 po łyżce 3 razy dziennie.

    Buraki są niezwykle pomocne przy zwalczaniu otyłości. Są niskokaloryczne i sycące.  W 100 gramach zawierają około 46 kcal. Ćwikła wspomaga trawienie. Pektyny buraczane niszczą bakterie gnilne w przewodzie pokarmowym.  Barszcz czerwony (bez octu) zwalcza zgagę, a podawany z sokiem z cytryny pomaga przy leczeniu gruźlicy.

   Bardzo wartościowe są również buraki pieczone w skórce lub gotowane ze skórką, najlepiej na parze i dopiero potem obrane, przed spożyciem. Taka obróbka cieplna chroni przed utratą cennych, nietrwałych barwników.  Nie należy buraków poddawać zbyt długiej obróbce cieplnej, a cały proces maksymalnie skracać. Podczas przygotowywania należy dodać np. soku  z cytryny, octu jabłkowego, aby chronić barwę buraków. 

    Jakie buraki kupować? 

   Na pewno najlepiej wybarwione, czyli najciemniejsze, najbogatsze w antocyjany. Niewielkie około 8 cm. średnicy, im większe tym więcej zawierają nawozów. Z cienką skórką, z błyszczącym miąższem, bez marmurkowej faktury, która świadczy o nadmiarze celulozy.  Celuloza jest ciężkostrawna i fermentuje w żołądku. Najbardziej polecane odmiany to Czerwona kula, Glob F 1, Burak opolski.

Pamiętamy o burakach nie tylko przy okazji świąt. Dobrze byłoby aby na stale zagościł na naszych stolach.
UWAGA!
Ostrożnie z burakami u chorych na cukrzycę.




Przedstawione tu informacje nie stanowią porady lekarskiej, służą  wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, dlatego nigdy nie mogą zastąpić opinii pracownika służby zdrowia.

Winogrona - owoce bogów.

    WINOGRONA..... Smakują wspaniale - najlepiej późnym latam i wczesną jesienią, gdyż to jest czas ich dojrzewania. Dlatego powinny gościć  stale na naszych stołach, zwłaszcza wtedy. Tym bardziej, że są prawdziwą skarbnicą składników odżywczych. Kryją w sobie ogromna moc zdrowotną.

    Jako pierwsi odkryli je Persowie ok. 7 tysięcy lat temu.  Potem spożywali je  Babilończycy i Egipcjanie, stamtąd też dotarły do Grecji, a Grecy wytwarzali z nich wino.  W II wieku naszej ery rzymscy legioniści przywieźli winorośl do Burgundii, Alzacji, nad Ren i Mozelę.  W czasach kolonialnych winorośl  dotarła do Ameryki. A do Polski sprowadzili ją Krzyżacy.

    Już Hipokrates zalecał jedzenie tych owoców jak również picie najsłynniejszego ich produktu czyli wina. Porównywał  ich właściwości do właściwości miodu. Twierdził też, że winogrona i mleko matki to ekwiwalentne produkty spożywcze. Dziś winorośli uprawia się więcej niż innych owoców.

    Te smaczne i wartościowe owoce najlepiej  jeść  na surowo.  Otrzymuje się z nich również  sok, rodzynki, ocet winny i  olej z pestek winogron, bogaty w NNKT,  a przede wszystkimi wspaniały napój -  wino.

    Winogrona stanowią doskonały składnik diety, chroniąc jednocześnie przed chorobami cywilizacyjnymi  jak nowotwór czy nadciśnienie tętnicze.  Ciemne winogrona  zawierają dużo flawonoidów, związków  spełniających funkcję barwników, przeciwutleniaczy. Ich działanie w organizmie człowieka w dużym stopniu wiąże się z układem krążenia. Za ciemny kolor odpowiadają antocyjany, barwniki wzmacniające naczynia krwionośne. Mają właściwości przeciwutleniające, czyli  są naturalnym antyoksydantem.

    Według naukowców  ciemne winogrona najskuteczniej chronią przed rozwojem chorób układu sercowo -  naczyniowego. Flawonoidy mają bowiem wpływ na podwyższenie tzw. dobrego cholesterolu  HDL i hamowanie złego LDL. Tym samym utrudniają powstawanie złogów w naczyniach krwionośnych, zapobiegając  miażdżycy, a dalej zawałom i udarom.

  315-375 g soku z ciemnych winogron dziennie w znacznym stopniu redukuje ryzyko wystąpienia choroby serca.

   

W skórce winogron znajduje się  RESWERATROL . Jego korzystny wpływ na zdrowie został udokumentowany wieloma badaniami  naukowymi.  Jest to fitosubstacja mająca zdolność zwalczania nowotworów, co zostało klinicznie udowodnione.  Wykazuje on  bowiem wysoką aktywność antyoksydacyjną, działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Poza tym chroni przed chorobami układu krążenia.  Działa też na geny  chroniące zdrowe komórki przed starzeniem. Resweratrol  działa  jak naturalny antybiotyk.  Hamuje również rozwój tkanki  tłuszczowej. Największą zawartość  resweratrolu zawierają czerwone winogrona odmiany Pino noir.

    Potas zawarty w winogronach wpływa na obniżenie wysokości ciśnienia tętniczego utrzymując  właściwy poziom płynów w organizmie. Jest tez niezbędny dla dotleniania mózgu.

    Spożywanie winogron, zwłaszcza w czasie jesienno- zimowym jest szczególnie polecane, ponieważ zawierają  miedź, która podnosi odporność  organizmu, hamuje rozwój bakterii  i wpływa na prawidłowe funkcjonowanie mózgu, polepszenie jego sprawności , umiejętności szybszego uczenia się, koncentracji.  Pracę mózgu wspomagają zawarte w winogronach witaminy  z grupy B, tiamina i niacyna.

    Winogrona polecane są osobom szczególnie narażonym na stres  i z nadpobudliwością  nerwową, gdyż zawierają magnez i chlor.  Bogate też są w bor, który pomaga zachować właściwy poziom  minerałów i hormonów , wpływa na stan kości, utrzymując właściwy poziom estrogenów, co jest ważne dla kobiet w okresie menopauzy.  Przy udziale boru  przyswajany jest wapń, magnez, fosfor.

    W winogronach znajdziemy też jod.

Winogrona zawierają też  wit. A korzystnie działającą na wzrok. Zwłaszcza odmiany ciemne zawierają  żelazo niezbędne przy niedokrwistości.  Trzeba tu pamiętać, że  częste picie dużych ilości soku z czerwonych winogron utrudnia przyswajanie żelaza z pożywienia. Sok z jasnych winogron ma działanie  odwrotne.

   

Owoce winogron przywracają równowagę kwasowo-zasadową organizmu i przyspieszają  wydalanie toksyn. Jest to ważne przy ciągłych zmęczeniach, bólach głowy, kłopotach ze skórą. Doskonale działają na cały układ pokarmowy. Zwiększają produkcję soków trawiennych, a dzięki dużej zawartości błonnika  poprawiają pracę jelit zapobiegając zaparciom. 
Kwasy organiczne w nich zawarte jak mrówkowy, cytrynowy, jabłkowy , winowy  mają działanie moczopędne.

    W swoim składzie mają glukozę i fruktozę, dlatego cukrzycy powinni ograniczyć ich spożycie.

     100g winogron dostarcza  około 69 kcal. Kuracja winogronowa, przy której spożywa się do 1,5 kg owoców dziennie nie tylko pobudza pracę nerek i jelit ale należy do kuracji odchudzających, pod warunkiem, że cukier mamy w normie. Dzieje się tak dlatego, że resweratrol  zawarty w  owocach winogron (oraz w  winie) zwiększa spalanie tłuszczu.

    Najlepiej spożywać  winogrona w całości ze skórką i pestkami.  Ekstrakt ze skórki  winogron wykazuje silne działanie antybakteryjne.  Badania dowiodły, iż owoce te są w stanie blokować Helicobacter pylori,  bakterie , które są  głównym sprawcą choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
     Pestki winogron zawierają taniny. Działają  one ściągająco, przeciwzapalnie, rozkurczowo i przeciwkrwotocznie. Uelastyczniają i uszczelniają ściany naczynek krwionośnych,  oczyszczają i   pobudzają krążenie.

    Z pestek winogron wytwarza się doskonały olej winogronowy. Zawiera on cenny kwas linolowy, którego organizm ludzki sam nie wytwarza. Olej stosujemy  do sałatek, gotowania czy krótkotrwałego smażenia.  Przy czym nie zmienia on smaku potraw.  Olej ten zawiera fosfolipidy, w tym lecytynę o strukturze podobnej do liposomów, dlatego jest świetnie wchłaniany przez naskórek , a tym samym jest doceniany w kosmetyce.

Naturalny olej  ma zielonkawy albo zielono - złoty kolor i winogronowo - orzechowy zapach. Natomiast ten pozyskiwany chemicznie  jest bez zapachu i prawie bezbarwny.

    Winogrona należą do najsmaczniejszych przekąsek.  Nie tylko orzeźwiają ale poprawiają samopoczucie, dostarczając jednocześnie wielu cennych składników odżywczych.

Stanowią też doskonały dodatek do deserów, surówek i  innych potraw, również rybnych. Są nieodzownym towarzystwem dla orzechów podawanych wraz z różnymi gatunkami serów. 
Dotyczy to również wspaniałych rodzynków.  
    A więc korzystajmy z tych cudów natury, do jakich niewątpliwie należą winogrona. 


Przedstawione tu informacje nie stanowią porady lekarskiej, służą  wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, dlatego nigdy nie mogą zastąpić opinii pracownika służby zdrowia.