Mózg - czego potrzebuje?

   

    MÓZG  to niesamowity organ. Naukowcy cały czas starają się dociec jak działa. Waży około 1,5 kg. a jednak odpowiada za niemal wszystkie najważniejsze funkcje naszego organizmu. Aby usprawniać stale jego pracę należy aktywność intelektualną połączyć z odpowiednią dietą. 
Dziś już wiadomo, że to, co spożywamy wpływa na pracę narządów, w tym również mózgu. Dla zdrowia całego organizmu ważna jest różnorodna dieta, ale niektóre produkty są bardziej odżywcze i dają więcej korzyści od innych. 
    Dieta dla mózgu powinna być bardzo urozmaicona. Są jednak  takie produkty, których spożywanie w sposób szczególny wpływa na poprawę pracy tego narządu, chroniąc jednocześnie delikatne komórki nerwowe i naczynia krwionośne w mózgu.
    Za procesy starzenia odpowiedzialne są wolne rodniki. Zwalczają je antyoksydanty. Prawidłowa dieta powinna być bogata w antyoksydanty pochodzenia naturalnego. Łatwo je znaleźć, gdyż najobfitszym ich źródłem są warzywa i owoce .
Co ważne, nie wystarczy tylko od czasu do czasu zjadać takie produkty, które wpływają na dobrą pracę mózgu, trzeba stale dostarczać niezbędnych składników odżywczych, gdyż mózg nie magazynuje substancji odżywczych. Posiłki należy spożywać regularnie, ponieważ ma to wpływ na przebieg procesów pobudzania i hamowania w korze mózgu.
Co zatem koniecznie powinno znaleźć się w diecie?                                                                                           OWOCE JAGODOWE -  takie jak truskawki, borówki, jagody i maliny oraz owoce bzu czarnego, aronii, czarnej porzeczki, czerwonych odmian winorośli, żurawiny, hibiskusa, bławatka, są bogatym źródłem przeciwutleniaczy zwanych antocyjanami ( są to czerwone, niebieskie lub fioletowe barwniki roślinne). Antocyjany mają właściwości antyoksydacyjne i przeciwzapalne dla neuronów i sygnalizacji w mózgu. Dobrym wyjściem są soki,  które zawierają przynajmniej 63 % soku z winogron oraz sok z jabłek, aronii, truskawek,  jagód,  borówki brusznicy, aceroli. Należy uważać na to czy są i czym dosładzane.
    ORZECHY  i  ZIARNA - są najlepszą przekąską dla mózgu. To doskonałe źródło magnezu, który poprawia uczenie się i pamięć. Są też bogate w kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6  (pomagają w pozytywnym myśleniu) , foliany, witaminę E i B6.
    KAPARY i JABŁKA-   są źródłem kwercetyny, która między innymi spowalnia proces starzenia. Należy do flawonoidów, które mogą poprawić przepływ krwi do mózgu, chroniąc go przed uszkodzeniem i zapobiegając zaburzeniom pamięci. Kwercetyna jest też obecna  w czosnku, jagodach i żurawinach.
    KURKUMA - zawiera kurkuminy, związki chroniące mózg. Oprócz wielu innych wspaniałych właściwości jest też silnym antyoksydantem. chroni przed zaburzeniami poznawczymi , może przyczynić się do poprawy pamięci i uczenia się, zaostrza intelekt. Wystarczy włączyć ja do diety co jakiś czas i w niewielkich ilościach ale zawsze w towarzystwie pieprzu.
    ZIELONE WARZYWA LIŚCIASTE - to najlepsze źródło folianów w naturalnej postaci ( oraz wielu witamin i minerałów), które obniżają wraz z wit. B6 i B12 poziom homocysteiny odpowiedzialnej za zapominanie. Im wyższym poziom homocysteiny a niski poziom kwasu foliowego, tym większe są uszkodzenia w mózgu. Homocysteina uszkadza mikroskopijne naczynia, doprowadzające krew do newralgicznych rejonów mózgu, zmniejsza ich ukrwienie, na skutek czego komórki zamierają.
    PEŁNE ZIARNA ZBÓŻ - otręby, płatki owsiane, brązowy ryż, kasze zawierają duże ilości folianów niezbędnych do budowy czerwonych krwinek. Dotleniając mózg, wspomagają przebieg procesów myślowych. Obfitują w węglowodany złożone obfitujące, które organizm trawi je przez dłuższy czas , powoli uwalniając do krwi glukozę, główne pożywienie mózgu. Dzięki temu szare komórki mogą ją na bieżąco dobrze spożytkować. Aby utrzymać stały poziom glukozy , produkty należy jeść kilka razy dziennie w małych porcjach.
    OMEGA 3 -  im wcześniej w cyklu życiowym są wprowadzane do diety, tym mniejsze ryzyko zaburzeń poznawczych w późniejszym wieku. Dlatego są niezbędne w codziennej diecie. Usprawniają pamięć i funkcje poznawcze. Poprawiają ukrwienie mózgu, usprawniając przepływ bodźców nerwowych między szarą i białą substancją. Bogatym źródłem kwasów z rodziny omega-3 są ryby morskie oraz olej lniany.
    BIAŁKO -  najlepsze jest białko roślinne, które zawierają warzywa strączkowe jak  fasola, groch, soja, ciecierzyca czy soczewica. Rośliny te dostarczają również dużo cennego błonnika. Dzięki jego działaniu  składniki energetyczne diety są przez organizm lepiej. 
    JAJKA - są bogatym źródłem lecytyny i witaminy B12. Żółtka, pomimo tego, że zawierają sporo cholesterolu, dostarczają tez cholinę, która jest ważna w budowie komórek mózgu i poprawia pamięć. 
    KOFEINA - działa pobudzająco rozszerzając naczynia mózgowe i wieńcowe. Tym samym przyspiesza procesy myślowe i koncentrację.  Bogata w kofeinę jest również Yerba Mate. Oczywiście nie należy przesadzać z ilością wypijanej kawy. 
    HERBATA - polecana zamiast kawy. Zarówno czarna, biała jaki i zielona oraz czerwona a nawet żółta zawiera katechiny i aminokwas teaninę, które poprzez połączenie korzystnie wpływają na intelekt (czas reakcji, pamięć). Są też bogate w antyutleniacze. Jednak duże ilości teiny powodują  nadmierną pobudliwość organizmu, niewytłumaczalne poczucie niepokoju, szybszą pracę serca, przyspieszony oddech i zwiększoną potliwość skóry.
    GORĄCE KAKAO - cenne ze względu na zawartość antyoksydantów, chroniących komórki mózgowe przed procesami starzenia.
    Dobrze wiedzieć, że herbata, kakao, kawa, napoje energetyzujące i cola są zastrzykiem energii, ale też szybko przestają działać. Jednocześnie wypłukują z organizmu wapń i magnez, potrzebne dla pracy mózgu. Ich nadmiar  osłabia koncentrację i zaburza sen.  

  Poza wyżej wymienionymi  substancjami wspomagających funkcjonowanie mózgu, trzeba też pamiętać o zapewnieniu organizmowi odpowiedniej ilości snu. Do efektywnego zapamiętywania informacji wymagany jest spokojny sen, trwający 6-8 godzin. 




Przedstawione tu informacje nie stanowią porady lekarskiej, służą  wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, dlatego nigdy nie mogą zastąpić opinii pracownika służby zdrowia.

Oliwa z oliwek w kuchni - bezkonkurencyjny tłuszcz

   

      Stosowanie oliwy z oliwek w kuchni daje tyle możliwości ile mamy pomysłów.

    Wybieramy ją w zależności od potrawy jaką chcemy przygotować oraz od upodobań naszego podniebienia. Najlepiej aby była z pierwszego tłoczenia - extra virgine.
    Są łagodniejsze w smaku oraz ostre, bardzo wyraziste. Również z dodatkami w postaci ziół.
                                             Jak wybrać najlepszą ?
     Nie należy patrzeć na miejsce gdzie jest produkowana. Czy też na to, że produkuje ją duża firma, a może rodzinna.
     Ta najbardziej wartościowa nie jest również tania. Proces wytwarzania jest po prostu drogi, jeżeli przebiega on zgodnie z zasadami.
    Jeżeli zaczynasz swoją przygodę kulinarną z oliwą z oliwek, proponuję wybierać te o łagodniejszym smaku, mniej cierpkim. Taką oliwę wytwarza się z późniejszych zbiorów oliwek.  Natomiast ostry i wyrazisty smak dotyczy oliwy z najwcześniej zbieranych oliwek.
                                         Najpierw smażenie.
     Na oliwie extra virgine możemy smażyć wszystko. Smażenie odbywa się w temperaturze zwykle ponad 150 do 200 st C. Proces smażenia na oliwie jest bezpieczny, gdyż  posiada ona jedną z wyższych temperatur spalania -220°C. Dlatego podczas tego procesu  nie wydzielają się substancje szkodliwe.  Dodatkowo oliwa z oliwek posiada jedną z najkorzystniejszych kompozycji  kwasów tłuszczowych co sprawia, że  są one odporne właśnie na wysokie temperatury. 
    Ale najlepiej byłoby unikać długiego  smażenia, aby oliwa nie traciła zbyt wiele swoich cennych właściwości.
 Pamiętajmy aby nie dopuścić do przypalania i pozbyć się tłuszczu po smażeniu oraz o tym, że zbyt niska temperatura sprawia, że tłuszcz wsiąka w smażony produkt.
    Pamiętajmy też, aby stosować ją do przygotowywania marynat do mięs czy ryb, a nawet warzyw (zanim wrzucimy je na ruszt). Możliwości są ogromne.
    Oczywiście nie zapominajmy do codziennej diety włączyć sosy  na bazie oliwy extra virgine. Można je dodawać  do różnych sałatek.
    Bardzo dobrze byłoby podać przed posiłkiem oliwę doprawioną np. solą i pieprzem czy czosnkiem w towarzystwie chrupiącego pieczywa. Mile i zdrowo wypełni czas oczekiwania na danie główne.
    Nie zapominajmy też po ugotowaniu zupy dodać do niej nieco oliwy z oliwek celem wzbogacenia potrawy w cenne składniki. 
    Śmiało używajmy jej do przetworów domowych, zamiast innych olejów.  Dodawajmy do przygotowywanych przekąsek i stosujmy nawet podczas pieczenia ciast. Ale zawsze gdy stosujemy oliwę rafinowaną, dodawajmy też nieco extra virgine.
   W ten sposób, używając jej częściej, wyrównujemy niewłaściwy stosunek kwasów omega 3 do omega 6 w naszym organizmie, gdyż tych ostatnich mamy na pewno za dużo.

    Jeśli chcemy być pewni, że można smażyć bezpiecznie na oliwie, którą właśnie mamy w domu, wykonajmy prosty test.
Na bardzo rozgrzaną patelnie wylejmy kilka kropli oliwy.

• Jeżeli rozpływając się nie syczy i nie dymi - możemy śmiało na niej smażyć.
• Jeżeli oliwa zaczyna dymić się i syczeć, to znaczy, że zachodzi niekorzystny  proces utwardzania. Powstają szkodliwe kwasy tłuszczowe trans ( o nich innym razem). Ale spokojnie używajmy jej na zimno, do innych potraw. 

     Idealnie byłoby używać niefiltrowanej, świeżo tłoczonej oliwy z oliwek, nazywanej "młodą".  Może zawierać cząsteczki oliwek. Jest gęsta i mętna przez co również mniej trwała niż filtrowana. Ale to nic nie szkodzi, gdyż jest szczególnie cenna ze względu na wysoką zawartość  antyutleniaczy. Należy tylko przechowywać ją w ciemnym miejscu i szybko spożyć.
     Nie jest łatwo dostępna. Aby ją nabyć należy czasem nieco natrudzić się. Ale na pewno warto!

Na koniec, przy okazji dań z udziałem extra virgine,  nie zapomnijmy o jednym kieliszku czerwonego wina.

OLIWA Z OLIWEK - płynne złoto.

Drzewo oliwne wpisało się na stałe do malowniczego śródziemnomorskiego krajobrazu.

    W  mitologii Greków i Rzymian  oliwka symbolizowała odporność i witalność. Zwycięzców igrzysk olimpijskich  nagradzano oliwnymi girlandami.

    Po dziś dzień gałązka oliwna symbolizuje pokój i przyjaźń.

Znane jest powiedzenie, że ojciec założył gaj oliwny a syn zbiera plony. Ponieważ dopiero po około 30 latach uzyskuje się najobfitsze zbiory z tego drzewa, które chociaż rośnie powoli to żyje nawet ponad 2000 lat.

     Oliwa z oliwek od zawsze była bardzo ceniona. Tak jest i dzisiaj , ponieważ ogólnie znany jest jej dobroczynny wpływ na nasz organizm. Jest niezastąpiona w kuchni i kosmetyce.

                                                  Jak rozpoznać najlepszą?

Określana jest jako "extra virgin", z pierwszego tłoczenia. Te jednak też różnią się między sobą. Jakość zależy od tempa i temperatury w jakiej jest wytwarzana.

Te z najwyższej półki  to oliwy  z certyfikatem ekologicznym  DOP i IGP.  Są to  parametry wskazujące na wszystkie etapy produkcji i określony region geograficzny jednej  z faz produkcji. 

Wyróżnia się trzy rodzaje oliwy.

1. Extra - z oliwek ręcznie zbieranych, w krótkim czasie po zbiorze - ta jest najwyższej jakości

2. Average –  produkowana  jest z owoców bardziej dojrzałych 

3.  Strong – posiadająca  najbardziej wyrazisty smak i aromat.

    Jeżeli oliwy będziemy używać  do smażenia,  możemy kupić trochę niższej jakości.

    Oliwa z oliwek zawiera duże ilości kwasu oleinowego. Chroni nas przed rozwojem chorób układu krążenia, czyli miażdżycy i choroby wieńcowej. Wpływa korzystnie na funkcjonowanie naczyń krwionośnych chroniąc przed nadciśnieniem. 

     Jest bogata w witaminy A, E, D oraz K. Czyli ma działanie antyoksydacyjne, przeciwzakrzepowe, reguluje gospodarkę wapniową.

    Spożywanie oliwy z oliwek może przeciwdziałać wielu chorobom nowotworowym,  np. rakowi piersi oraz skóry.

     Powinna być spożywana  przez cukrzyków ponieważ  doskonale asymiluje cukry i wyrównuje ich poziom we krwi. 

   Doskonale zasyca, dlatego polecana jest również dla podjadaczy chcących schudnąć.

Wspaniale oczyszcza oraz reguluje procesy trawienia przeciwdziałając zaparciom. Tu wskazane jest wypić przed snem 2 łyżki oliwy z oliwek.

Pomaga przy nieżycie i owrzodzeniu żołądka.

   Ze względu na swoje właściwości spowalnia procesy starzenia się organizmu.

Doskonale wpływa na wzrost kości u dzieci. 

Przedstawione tu informacje nie stanowią porady lekarskiej, służą  wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, dlatego nigdy nie mogą zastąpić opinii pracownika służby zdrowia.

SIEMIĘ LNIANE - naturalne lekarstwo

Te małe, pięknie błyszczące nasionka o brązowym kolorze od wieków są stosowane w medycynie naturalnej jako lek na wiele schorzeń.

Dlatego warto poznać jego niezwykłe właściwości.

     Nasiona lnu zwyczajnego należą do produktów roślinnych, a jednak  zawierają bardzo dużo wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3,  które dzięki obecności w ziarnie sporych ilości witaminy E (witamina młodości), nie utleniają się, w przeciwieństwie do oleju wytłoczonego z siemienia lnianego, a także wszystkich innych olejów roślinnych. Dlatego należy przechowywać je w ukryciu.

Zawartość WKT w ziarnach siemienia lnianego jest porównywalna do tej zawartej w rybach.

Oprócz tego ziarenka siemienia są skarbnicą wielu niezwykle cennych składników, witamin i minerałów. Zawierają :

• ALA-kwas linolenowy, z niego bowiem nasz organizm  wytwarza kwas EPA, z niego  kwas DHA      ( bardzo potrzebne)
• witaminę E -  skuteczny przeciwutleniacz,  chroni komórki organizmu przed szkodliwym wpływem wolnych rodników. Występując razem z kwasem tłuszczowym omega-3 i flawonoidami, wywiera ochronny wpływ na serce, przeciwdziała , miażdżycy, udarowi mózgu, zaćmie pomaga też obniżyć wysokie ciśnienie krwi.
•  witaminy z grupy B,
•  magnez, wapń, żelazo
•  cynk -będący niezbędnym składnikiem około 200 enzymów organizmu ludzkiego
•  kwas foliowy
•  błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny, który, który świetnie wpływa na pracę żołądka i jelit, usuwa toksyny, a co ważne powoduje uczucie sytości.
•  fitosteryny- to substancje roślinne należące do steroli roślinnych , które w swojej budowie są bardzo podobne do cholesterolu.  Gdy produkty bogate w fitosteryny spożywane są  w tym samym czasie, co te obfitujące w cholesterol, cholesterol jest słabiej wchłaniany
• flawonoidy - barwniki roślinne, uszczelniające naczyń krwionośne o działaniu  rozkurczowym, przeciwzapalnym, przeciwutleniającym  i moczopędnym
•  fitoestrogeny- naturalne roślinne hormony, zmniejszają ryzyko zachorowania na raka piersi, prostaty,  błon śluzowych macicy 
• amigdalina -  witamina B17 posiadająca niezwykłe właściwości antynowotworowe
• lecytyna-  niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego

To wszystko sprawia, że te małe nasionka nie tylko odżywiają również leczą.

     Mają  właściwości  przeciwnowotworowe, przeciwmiażdżycowe,  przeciwzapalne.

Obniżają poziom cholesterolu we krwi, upośledzając wchłanianie glukozy w przewodzie pokarmowym.

    Siemię lniane działa osłaniająco na śluzówkę jelit.

Szczególnie cenione przy wszelkich nieżytach i nadkwasotach, a nawet wrzodach.

    Olej lniany  przyspiesza regenerację błon śluzowych i naskórka.

Polecane przy zapaleniu oskrzeli, kaszlu.

    Ponadto wpływa na poprawę nastroju. 

Nasiona lnu są szczególnie polecane osobom, które nie lubią jadać ryb.

    Siemię lniane można spożywać w postaci ziarenek całych lub świeżo zmielonych.  Dodajemy je do jogurtu, sałatek, wypieków, past, kanapek czy innych potraw. Zalecana dzienne spożycie ziaren zmielonych - max. trzy łyżeczki.

     Oczywiście można też sporządzić z niego napój.  Zalewamy łyżkę zmielonych ziarenek letnią wodą. Dla poprawienia smaku dodajemy sok z cytryny, pigwy, jeśli trzeba dosładzamy odrobiną miodu. 

      Można je stosować zewnętrznie w postaci  kleiku lnianego , jako odżywkę nawilżającą na włosy   i jako maseczkę na twarz poprawiającą stan cery dzięki zawartości witaminy E. Również polecane na okłady przy problemach skórnych.

 UWAGA - zmielone siemię należy chronić  przed światłem, gdyż może stracić swoje cenne właściwości na skutek utlenienia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.

Orzechy , orzeszki - co w nich znajdziesz?

Twardy orzech do zgryzienia, a jednak...
    Orzech to nasiono, które zawiera w sobie iskrę nowego życia a więc potencjał rośliny, która z niego wyrośnie.
    Uchodzą za symbol mądrości i zdrowia. Każdy z nas powinien zjadać ich od kilku do kilkunastu dziennie. Ale nie spożywajmy orzeszków solonych, w panierkach, miodzie , karmelu czy w czekoladzie. Najlepiej spożywać je w postaci naturalnej, kupowane w łupinach, chroni  ona orzech przed wysychaniem, utratą aromatu i smaku.
    Orzechy powinny być składnikiem codziennej, zdrowej diety dla każdego, kto może je spożywać. Są dostępne prze cały rok.
    Regularne ich spożywanie spowalnia procesy starzenia komórek nerwowych.

     Są jednym z najbogatszych źródeł antyoksydantów: witaminy E, która poprawia odporność organizmu, chroni przed irytacją czy depresją. Wpływają na dobry sen. Orzechy nerkowca dostarczają tryptofanu, aminokwasu niezbędnego przy depresjach i lękach.
Orzechy podnoszą bowiem poziom serotoniny w organizmie.
     To prawda, są bardzo kaloryczne ale dostarczają nam mnóstwa cennych kwasów nienasyconych (np. kwas linolenowy, z którego organizm produkuje kwasy omega 3), które regulują metabolizm i nie pozwalają na nadmierne gromadzenie się tkanki tłuszczowej. Dlatego przyczyniają się do zmniejszenia masy ciała. Są też bardzo sycące więc polecane przy dietach odchudzających. Jedząc je ograniczamy spożywanie innych produktów i dlatego bilans kaloryczny jest korzystny dla organizmu. Spożywanie ich przyspiesza metabolizm czyli energia z nich pozyskana zostaje zużyta a nie odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej. Mają niski indeks glikemiczny, zasycają na długo.
     W ich skład wchodzą głównie „dobre” tłuszcze nienasycone, które chronią  przed chorobami serca i naczyń wieńcowych.  Obniżają poziom złego cholesterolu i poziom cukru we krwi.
     Są źródłem łatwo przyswajalnego białka i błonnika, ponieważ nie rozgryzamy ich bardzo dokładnie więc sprzątają w naszym układzie pokarmowym.
Więc kiedy nie możemy  powstrzymać się  przed podjadaniem między posiłkami, zamiast wafelków, chipsów czy batoników wybierajmy właśnie orzechy.
    Ponadto, orzechy zawierają wiele witamin i składników mineralnych takich jak magnez, fosfor, potas, selen, tiaminę - wit.B1, niacynę -wit.PP, witaminę A, E i D.
   Regulują pracę mózgu. 
 Przede wszystkim orzechy włoskie wpływają dobroczynnie na pamięć, koncentrację, ogólnie na sprawność umysłową, zawierają bowiem kwas foliowy. 
Jedzenie ich polecane jest również osobom o podwyższonym zapotrzebowaniu na składniki odżywcze, w szczególności sportowcom, czy żyjącym w stresie.

Wpływają na poprawę stanu naszej skóry, wysuszonych włosów czy łamliwych paznokci dzięki witaminie E i cynkowi.

Najwięcej wapnia zawierają migdały, więcej niż mleko. Mają działanie alkalizujące krew , łagodzą kaszel. Zawierają sporo boru, pierwiastka wpływającego na wzrost poziomu estrogenów, co jest ważne zwłaszcza dla kobiet w czasie menopauzy.

Orzechy włoskie - dostarczają sporo magnezu, kwasu foliowego i innych witamin z grupy B oraz witaminy E. Działają przeciwzapalnie, skutecznie zwalczając wiele szczepów bakterii i grzybów chorobotwórczych. Obniżają ciśnienie krwi i poziom cholesterolu, usprawniają procesy trawienne. Działają też ściągająco na błony śluzowe i przeciwkrwotocznie. Szczególnie cenne ze wzg. na zawartość wielonienasyconych tłuszczów, w tym kwasu linolenowego. To rodzaj kwasu tłuszczowego omega 3, mającego mnóstwo zalet jak np. ochrona przed miażdżycą, zawałem, ochrona układu nerwowego, wspomaganie pracy mózgu.

Orzechy laskowe -  są źródłem witaminy E. Ich garść ok. 25g to 50% jej zalecanego dziennego spożycia.

Nerkowce są bogate w cynk, żelazo, miedź, magnez i biotyny (zawiera cząsteczki siarki chroniącej naszą skórę i włosy).

 Orzechy brazylijskie - są doskonałym źródłem białka, magnezu, miedzi i niacyny oraz selenu i witaminy E. Ze względu na zawarty w nich fosfor wpływają na kondycję kości i zębów, podobnie jak np. pistacje.

Makadamia - orzechy zawierają najwięcej ze wszystkich rodzajów orzechów, tłuszczów nienasyconych, porównywalnie do oliwy z oliwek.

Orzechy pistacjowe - cenne ze wzg. na witaminę E.  Lecznicza substancja gamma-tokoferol, jedna z form tej witaminy chroni przed różnymi nowotworami, głównie rakiem płuc i prostaty. Są też wspaniałym źródło fosforu wzmacniającego kości i zęby. 

Orzeszki ziemne - mają dużą zawartością witaminy B3 (wspomaganie układu nerwowego),  E (przeciwutleniacz zapobiegający chorobom układu krążenia) oraz cynku (sprzyja budowie białka i odbudowie tkanek).  Dbają o serce, przywracają dobry sen.  Obfitują w kwasy oleinowe, które zamiast odkładać się w postaci tkanki tłuszczowej, obniżają poziom złego cholesterolu we krwi więc są zbawienne dla układu krwionośnego. Spożywane dwa razy w tygodniu (dotyczy to również masła orzechowego) zmniejszają ryzyko raka piersi w późniejszym wieku o 39%. 

Orzechy są doskonałą przekąską po treningu. Dostarczają wtedy węglowodanów potrzebnych do uzupełnienia zapasów glikogenu w mięśniach i wątrobie. Należy spożyć je do 30 minut po treningu.
Najbogatsze w białko są orzeszki ziemne, pistacjowe i nerkowce. w węglowodany nerkowce i pistacjowe a w tłuszcze pekan, makadamia, brazylijskie.

  To tylko przykłady skarbów jakie kryją się we właściwościach  orzechów. Dlatego sięgajmy po nie, tym bardziej, że ze względu na zróżnicowany, doskonały smak, stanowią wspaniały dodatek do różnych potraw, w tym deserów.